ประวัติคณะ

มหาวิทยาลัยศิลปากรได้รับการสถาปนาเมื่อปี พ.ศ.2486 ในระยะแรกได้มีการจัดตั้งคณะวิชาทางด้านศิลปะและโบราณคดีรวมทั้งสิ้น 4 คณะ ณ วังท่าพระ กรุงเทพมหานคร ต่อมาเมื่อผู้แทนขององค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมต่อของสหประชาชาติได้ให้คำแนะนำในการจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยให้มีลักษณะสอดคล้องกับหลักการสากลคณะรัฐมนตรีได้พิจารณาโครงการปรับปรุงมหาวิทยาลัยศิลปากร เพื่อขยายการศึกษาวิชาต่างๆโดยไม่จำกัดเฉพาะศิลปะและโบราณคดีเท่านั้น

          

ศาสตราจารย์ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร จึงได้ดำเนินการจัดตั้งคณะอักษรศาสตร์ขึ้นเป็นคณะวิชาลำดับที่ 5 และเป็นคณะวิชาแรกของวิทยาเขตแห่งใหม่ คือ วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ ณ จังหวัดนครปฐม โดยเริ่มเปิดสอนนักศึกษารุ่นแรกเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2511 และคณะอักษรศาสตร์ได้ถือวันดังกล่าวเป็นวันสถาปนาคณะฯ ตลอดมา
 
          

ปรัชญา

มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ คือ แสงแห่งปัญญาแก่มนุษยชาติ  ให้ตระหนักในรากเหง้าและแก่นแท้แห่งตัวตนและสังคม   บังเกิดจิตวิญญานอันเป็นอิสระ  และเป็นไทจากอวิชชาทั้งปวง

ปณิธาน

คณะอักษรศาสตร์มุ่งมั่นที่จะดำรงความเป็นเลิศทางวิชาการและความเป็นสากล สร้างสรรค์ทรัพยากรมนุษย์ให้ถึงพร้อมด้วยคุณภาพและศักยภาพแห่งความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ แสวงหาพัฒนาและสั่งสมองค์ความรู้ให้เกิดความเจริญงอกงามทางปัญญา อีกทั้งเป็นผู้ชี้นำทิศทางสืบทอดเจตนารมณ์ที่ดีของสังคม เพื่อความคงอยู่ ความเจริญและความเป็นอารยะของชาติ

วิสัยทัศน์

คณะอักษรศาสตร์มุ่งสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ผลิตบัณฑิตที่มีคุณธรรม จริยธรรม นำความรู้ไปใช้ประโยชน์ในทางปฏิบัติ และตอบสนองความต้องการในระดับสากล

วัตถุประสงค์

  1. ผลิตบัณฑิตทุกระดับที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านอักษรศาสตร์เป็นที่ยอมรับในระดับชาติ และนานาชาติ สามารถคิดและวิเคราะห์อย่างเป็นระบบ มีคุณธรรมและจริยธรรม สามารถเป็นผู้นำและผู้ตามที่ดี สามารถประยุกต์ความรู้และปรับตนให้เข้ากับการเปลี่ยนแปลงในทุกๆ ด้าน
  2. สร้างองค์ความรู้และผลิตงานวิชาการที่มีคุณภาพได้รับการยอมรับ
  3. ให้บริการทางวิชาการด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์เพื่อพัฒนาบุคคลและองค์กรในสังคม
  4. สืบสานและทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม

สีประจำคณะ

สีน้ำไหล คือสีฟ้าอ่อนอมเขียว  เปรียบเหมือนสีของสายน้ำที่สะท้อนท้องฟ้า

 

สีน้ำไหล ซึ่งเป็นสีประจำคณะอักษรศาสตร์ จึงสื่อความหมายที่ผนวกด้วยคุณสมบัติของท้องฟ้าและสายน้ำ  อันได้แก่
          ความแจ่มใส  ความสง่างาม  ความยิ่งใหญ่  และความมีวิสัยทัศน์กว้างไกล  เช่นเดียวกับท้องฟ้า
          ความสะอาด  ความสดชื่น  ความไม่หยุดนิ่ง  ความถ่อมตน  และการปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม  เช่นเดียวกับสายน้ำ

สีน้ำไหล จึงมิได้เป็นเพียงสัญลักษณ์  แต่ยังเป็นส่วนสำคัญในการเสริมสร้างปรัชญาและปณิธานของคณะอักษรศาสตร์อีกด้วย

รหัสสี : #7cc4cb
ระบบสีเพื่อการพิมพ์ CMYK : C50 M5 Y20 K0
ระบบ RGB : R124, G196, B203

เพลงประจำคณะ

เพลง "ดาวอักษร"

มองดาราดาดาษนภา เรียงรายมากมายเหลือคณา ดาวหนึ่งช่างงามเหนือดาวใด
แสงแวววามงามจับฤทัย เทวีแห่งดาวหรือไร จึงได้เด่นเป็นขวัญดารา
ชนนิยมชมชื่นขวัญตา ดาวอักษรศาสตร์โสภา ทรงค่าด้วยคุณความดีงาม
ดาวอักษรเคียงคู่ฟ้าศิลปากร เธอคงได้พรเทพองค์ใดในสวรรค์
แสงเรืองรองเพ็ญผ่องพระจันทร์ ยังเลือนหมดสิ้นแสงพลัน พ่ายดาวอักษร

อัตลักษณ์ของนักศึกษาอักษรศาสตร์

"มีความคิดสร้างสรรค์และมีจิตอาสา"

Motto คณะ

"Arts is life wisdom"